Het Galgenmaal

Onder het galgemaal verstond men vroeger het laatste maal, dat een tot de galg veroordeelde gebruikte en dat uit de spijzen zijner keuze bestond.

Thans bezigt men dit woord om schertsend aan te duiden het laatste maal, dat men ergens nuttigt, waar men enige tijd heeft vertoefd; dus in den zin van afscheidsmaal.

Nu waren wij dit seizoen, na een valse start in Café De Nieuwe Pijp, als nieuwkomers in Eetcafé De Promenade begonnen met een (kennismakings)maaltijd en hadden we besloten om het seizoen  af te sluiten zoals we begonnen waren dus met een cullinair hoogstandje van Lou. Zo verslonden Sukkels Murdock, De Munt, De Neef en Van Ges dus biefstukken en schnitzels en namen zelfs groenten tot zich. Aan de voorbereiding zou het dit keer niet liggen (alhoewel we een bankstel misten om op uit te buiken).

Nadat de Greenman het team nog was komen versterken begonnen we vol goede moed aan  de wedstrijd tegen The Bitches in een ultieme poging degradatie te ontlopen. Theoretisch gezien was het nog mogelijk, slechts 5 puntjes minder dan Arabier 1. Dus dik winnen en dan hopen dat The Desperado’s de Arabieren beentje zouden lichten. Als echter je eerste twee troeven worden afgetroefd dan zakt de moed in je schoenen en komt het besef dat zelfs de 3e divisie voor ons te hoog gegrepen is. Waar in de heenwedstrijd het idee was dat het best wel meeviel met die Bitches zo toonden zij dit keer hun ware aard en was het ons duidelijk dat je als team klaarblijkelijk toch de naam kiest die het best bij je past.

De eindconclusie was dat het bier in de 4e divisie ook goed smaakt (en misschien nog wel beter).

Uitslagen:
De Munt – Ellen: 1 – 3
Greenman - Natasja (van Hillo): 0 - 3
Murdock – Miranda (v.d. Linden): 3 – 1
De Neef – Corrine: 0 – 3
Greenman & De Munt – Ellen & Miranda S.: 0 – 2
Murdock & De Neef – Natasja & Miranda S.: 0 – 2
Murdock & van Ges – Corrine & Miranda v.d. L.: 0 – 2
Greenman & De Munt – Corrine & Miranda v.d. L.: 2 – 0
Bierronde: Wij (De Munt gooit 40 uit, D1 + D19)

Het is pas voorbij als de laatste het licht uitdoet...

De Sophiakade lag in een badend avondzonlicht toen Ron en de Captain de brug over de Boezem overtrokken richting het thuishonk van de Amateuzes. Staand aan de rand van de kade ontwaarden zij een grimlachende, eenzame figuur. De verwachting van een aanstaande terugkeer van de Sukkels naar divisie vier blonk in zijn ogen. Tegen de sterke dames, wist hij, zou het een avond worden die het lot van de Sukkels in deze competitie kon beslechten. Maar, onder het motto ‘je moet niet janken voor de kip geplukt is’ – een oud Zeeuws spreekwoord – trokken wij onze pijlen tevoorschijn en togen naar de oche. Ron beet resoluut het spits af. Hij liet zich niet van de wijs brengen door de voluptueuze vormen van Miranda, okay tijdens één leg. Met een 180 onder zijn gordel opende hij het bal en aan de Greenman de eer daar een vervolg aan te geven.

De ranke verschijning waar hij tegen aan moest treden riep bij hem echter visioenen van een heuvellandschap op. De voor zijn ogen heen en weer dansende rondingen braken uiteindelijk zijn weerstand: 1 -1. Ook de Captain liet zich inpakken en te drogen hangen, mede door weer een paar fantastische ‘wegwerpers’. Het bord leek omgeven door een vreemd soort krachtveld - de pijlen vlogen af en toe alle kanten op. De webmasterd was gelukkig resoluut: wham, bam, thank you ma’m! De stand was weer gelijk.

In de tactics werd een door ons gevreesde wissel uitgevoerd: tot nu toe had Debby zich bezig gehouden met wat gezellig keuvelen, maar nu startte zij de turbo op. Waar Ron en de Greenman de eerste tactic nog wisten te winnen, moesten zij deemoedig het hoofd buigen toen Debby haar opwachting maakte en – what’s new? – wederom een vloed aan triples produceerde. Te veel om iets tegenin te brengen. De Captain en de Webmasterd was hetzelfde lot beschoren. Ondanks de fabuleuze manier waarop de Webmasterd een leg wist te redden met een spervuur aan bullen, leek het meer op ‘kat en muis’ dan een echte partij.

Maar, een rokerig darthok maakt dorstig. In de bierronde vonden wij inspiratie in het vooruitzicht van Heineken’s vocht: de Webmasterd wist uiteindelijk de dorstlessende dubbel te gooien – vlak voor Debby een poging kon wagen ons dat genot te ontnemen. En het degradatiespook? Dat ging mokkend huiswaarts.

Uitslagen:
Miranda - De Munt: 0 - 3
Shierella - Greenman: 1 - 3
Michelle - De Neef: 3 - 0
Conny - Webmasterd: 1 - 3
Shierella/Conny - De Munt/Greenman: 0 - 2
Miranday/Debby - De Munt/Greenman: 2 - 1
Miranda/Debby - De Neef/Webmasterd: 2 - 1
Shierella/Michelle - De Neef/Webmasterd: 2 - 0
Bierronde: wullie (webmasterd gooit D4 met zijn laatste pijl)

Het degradatiespook

De Sukkels strijden al weken lang tegen een fantoom. En nee, het is niet Roy Mackaay die ineens na een carrièreswitch is gaan darten, het is het ons allen welbekende, geniepige ´degradatiespook´. Het is een naar wezen: het verlamt soms een compleet team, het hijgt continu in je nek en soms lijkt het gedurende een wedstrijd even verdwenen, maar slaat uiteindelijk weer genadeloos toe. Om bloednerveus van te worden, The Haunting is er niks bij. De  Sukkels zijn zich ontzettend goed bewust van dit hijgende spook en waren dan ook na de wedstrijd tegen de Indianen volledig lamgelegd. Onder leiding van ghostbuster  De Neef werd er hier en daar wat gepeptalkt en ging men op de training nog wat harder de strijd aan. Om degradatie te ontlopen moest drie keer gewonnen worden en dan nog zijn we afhankelijk van wat onze mededegradatiekandidaten presteren. Als eerste kwam de wedstrijd tegen ’t Ackerfietje.

De heenwedstrijd was een 6-3 nederlaag dus we hadden wat goed te maken. De wetenschap dat toen ons koningskoppel De Munt & Greenman afwezig was sterkte ons in de hoop dat er dit keer een beter resultaat in zat. Helaas werd Greenman geveld door griep en moest afzeggen, de Captain verkoos de filmzaal boven een rokerige kroeg, Arundsoog en Murdock konden er ook niet bij zijn en zo bleven De Munt, Sjefke, Webmasterd en van Ges over om het fantoom te bestrijden.

De Munt begon voortvarend en nam dankzij hoge scores en snel finishen een 2-0 voorsprong maar Fred knokte zich dapper terug en trok, met o.a. een 102 finish, de wedstrijd naar zich toe. Sjefke kwam tekort tegen Bram die telkens net iets eerder uitgooide en ook het 2e punt ging naar ’t Ackerfietje. De Webmasterd wisselde hoge en lage scores met elkaar af, maar wist op het juiste moment te pieken en sleepte het eerste punt binnen. Van Ges werd door Rutger kansloos gelaten wat tien anderen deze competitie ook al overkomen was en dus niet echt als een verrassing kan worden beschouwd.

Alle koppels werden op het scherpst van de snede uitgevochten maar het dubbeltje viel telkens net naar de verkeerde kant. De laatste partij leverde gelukkig, dankzij het in ere herstelde koppel De Munt & van Ges,  nog één schamel puntje op.

De bierronde werd flitsend gestart en in een vloek en een zucht stonden we meer dan driehonderd punten voor dus dat was kaassie, dachten wij. Hoeveel geluk kan je hebben als je allemaal minstens drie keer mag proberen om die laatste dubbel te raken. Na vele vruchteloze pogingen waarbij beide teams Annie’s Room niet konden vinden was het uiteindelijk de Munt die ons redde zodat wij onze dorst konden laven met een welverdiende Urthel Saisonnière. Zo werd het eenzelfde uitslag als de heenwedstrijd en schoten we met dit resultaat dus geen f*ck op in de strijd tegen degradatie.. Best vervelend: je speelt een prima wedstrijd, maar staat zonder de zo felbegeerde punten. Ineens ben je helemaal niet zo blij met je goede spel.

Had ik al gezegd dat het degradatiespook geniepig is?

Uitslagen: 
De Munt – Fred: 2 – 3
Sjefke – Bram: 1 - 3
Webmasterd – Floris: 3 – 2
Van Ges – Rutger: 0 – 3
De Munt & Van Ges – Fred & Floris: 1 - 2
Sjefke & Webmasterd – Fred & Floris: 0 - 2
Sjefke & Webmasterd – Bram & Rutger: 0 - 2
De Munt & Van Ges – Bram & Rutger: 2 - 1
Bierronde: Wullie, De Munt gooit “Up in Annie’s Room”

Was getekend: de Scribent

"Sorry jongens, ik kan niets aan doen"

Na een barre fietstocht, waarbij het Zuidplein meer klunend dan fietsend gepasseerd werd, (volgens de Neef was het niet nodig de omleidingsroute te volgen, met de fiets kan je er meestal gewoon door) kwamen De Munt, De Neef en van Ges aan in café ’t Halve Uurtje waar een groep, tot de tanden toe gewapende, Indianen, onder aanvoering van één bleekhuid, ons op stond te wachten. Dat de Indianen zo zwaar bewapend waren was niet zo vreemd want het betrof hier natuurlijk wel een heus degradatieduel. Met een verschil van +9 punten waren de Indianen al haast zeker van lijfsbehoud en was het voor de Sukkels zaak om zoveel mogelijk punten te halen in een ultieme poging het vege lijf te redden.

De bleekhuidige captain der Indianen (Ronald) had zijn huiswerk goed gedaan en was, na het bestuderen van de wedstrijdsheets en de persoonlijke resultaten der Sukkels, tot de conclusie gekomen dat De Munt normaliter als eerste begint (en wint) en had zichzelf als vrijwilliger opgeworpen om de Munt te bestrijden (zoals hij ons later vertelde). De Munt deed wat er van hem verwacht werd en Ronald, die geheel onverwacht nog kansen kreeg om een vijfde leg uit het vuur te slepen, kon later zeggen dat hij het goed gezien had. Achteraf kijk je natuurlijk een koe in z’n reet, maar daar gaat het nu niet over.

De Neef had de pech tegen Rambo te moeten spelen en kon deze ongelijke strijd natuurlijk niet winnen. Om Rambo uit te schakelen heb je minstens een heel leger nodig dus zo vreemd was het niet dat dit punt naar de Indianen ging. De Webmasterd speelde tegen Roedi, een dressboy die, met glimmende lakschoenen en gleufhoed, zo uit de musical “a night at the cotton club” leek te zijn weggelopen. Na een verbeten strijd trok de Webmasterd aan het langste eind en kon Roedi zijn hoedje voor hem afnemen. Van Ges, toch niet de kleinste van het stel, mocht tegen Indiaan Elton die minstens een kop groter is dan van Ges en normaal zijn kunsten vertoont bij de Harlem Globetrotters.De 1e leg was in no-time een prooi voor Van Ges die daarmee helaas al zijn kruit verschoten had en de volgende drie legs naar Elton zag gaan.

Waren de singles in redelijk stilte verlopen, alleen van de reservebank van de Indianen kwam regelmatig ’n lachsalvo van Hensley ("Sorry jongens, ik kan niets aan doen"), zo rumoerig was het tijdens de koppels. De bekende vuistjes (na ’n goede score) werden veelal vergezeld door juichkreten die tot ver in de omtrek te horen moeten zijn geweest. In (zoals eerder vermeld) een poging zoveel mogelijk punten veilig te stellen, werd besloten om de winnende en verliezende Sukkels aan elkaar te koppelen. Helaas zette ook deze tactische vondst geen zoden aan de dijk want De Munt & De Webmasterd hadden niets in te brengen tegen Rambo & Hensley. Roedi & Elton daarintegen werden wel een prooi voor de Sukkels  en zo was de aansluiting weer terug.

De Neef & van Ges wisten hun verliespartijen in de singles een vervolg te geven tijdens de tactics  en kwamen er geheel niet aan te pas. Ook de bierronde werd, ondanks support van onze oude vriend Ted Buket, een zege voor de Indianen die met deze 6-3 zege het 3e divisieschap zo goed als veilig stelden.

De Sukkels, met wedstrijden tegen de nummers 2 en 4 (resp. de Amateuzes en ’t Ackerfietje) nog voor de boeg, vrezen voor het ergste.

Vrijdag 1 april a.s. tegen ’t Ackerfietje (gaan we Lou weer van z’n voorraad Urthel Saisonnière verlossen).

Uitslagen:
Ronald – De Munt: 1 – 3
Rambo – De Neef: 3 – 0
Roedi – Webmasterd: 2 – 3
Elton – van Ges: 3 -1
Rambo & Hensley – De Munt & Webmasterd: 2 – 0
Roedi & Elton - De Munt & Webmasterd: 0 – 2
Roedi & Elton – De Neef & van Ges: 2 – 0
Rambo & Hensley – De Neef & van Ges: 2 – 0
Bierronde: Hullie

Was getekend: de Scribent

Er is altijd wel een lul die zijn single verliest!

Met het degradatiespook op de voorgrond en het zwaard van Damocles boven het hoofd werd de strijd aangegaan met de Sperwerpers. De Sperwerpers hadden, na de 3-6 nederlaag in de heenwedstrijd, ’n appeltje met ons te schillen. De Sukkels echter willen liever in de 3e divisie blijven en kwamen derhalve optimaal gemotiveerd aan de oche. Gelukkig voor ons hadden de Sperwerpers hun grootste troef thuis gelaten en was het in no-time 3 – 0 voor ons. "Nou Bertus, dan moet jij het doen," schreeuwden De Sperwerpers. Bertus streek zijn wilde haren glad, ging er voor en pakte de 1e leg. Van Ges rechtte zijn rug en pakte (met bonuspunten voor de dubbel 7) de 2e leg. "Rob en d’r over", schreeuwden De Sukkels, maar de 3e leg ging naar Bertus. Verbeten vocht Van Ges zich terug en de vierde leg was zijn deel, wederom klonk het: "Rob en d’r over!" De vijfde leg begon Van Ges voortvarend en alras stond hij met een ruime voorsprong op ’n finish. Aan de kant werd gehoopt: zou Van Ges dan eindelijk weer eens z’n single gaan winnen? Het is tenslotte al wat jaartjes geleden, dus het werd wel eens tijd. Ondanks de vele kansen die Bertus hem bood, wist van Ges er niet één te verzilveren en de historie leert dat als jij je dubbel niet gooit, je tegenstander dat wel doet. Zo ging het vierde punt uiteindelijk naar Bertus en hadden de Sperwerpers de spreekwoordelijke eer gered, Van Ges in tranen achterlatend.

De Webmasterd en Sjef vochten een verbeten strijd uit met Peter & Bertus en sleepten het volgende punt uit het vuur. De Greenman was onverwacht eerder terug uit Liverpool en mocht derhalve op de bank beginnen zodat de Munt dit keer gekoppeld werd aan z’n oude maat van Ges. Ook zij wisten, hoewel moeizaam, Peter & Bertus te verschalken en zo was de overwinning reeds een feit. Nu werken aan het doelgemiddelde en de geheime wapens in de strijd gooien. Van Ges maakte plaats voor De Neef, die deed wat van hem verlangd werd en ook deze partij was een prooi voor De Sukkels. Sjefke verruilde zijn pijlen voor een viltstift en de Greenman mocht samen met de Webmasterd de laatste tactic tot een goed einde weten te brengen wat zij ook deden.

De bierronde was eindelijk weer eens zoals het hoorde en in de kortste keren stonden we op ’n dubbel met de Sperwerpers ’n dikke driehonderd punten achter ons. We mochten achteraf wel van heel veel geluk spreken dat de Sperwerpers de  beslissende dubbel niet wisten te werpen toen De Greenman dubbel 1 wist te finishen. Zo wordt het in de onderste regionen van divisie 3C toch nog spannend en bleef het in café Promenade nog lang onrustig.

Woensdag a.s. de reprise van de slag om Little Bighorn oftewel: De Indianen – De Sukkels (live te volgen op RTL7, de mannenzender!).

Uitslagen:
Sjefke – Chantal: 3 – 1
Webmasterd – Peter: 3 – 0
De Munt – Danny: 3 – 1
Van Ges – Bertus: 2 – 3
Sjefke & Webmasterd - Peter & Bertus: 2 – 1
Van Ges & De Munt - Peter & Bertus: 2 – 1
De Neef & De Munt - Chantal & Sally: 2 – 0
Webmasterd & Greenman -  Chantal & Sally: 2 – 0
Bierronde: Wullie (Greenman gooit dubbel 1)

Maandag 7 maart 2011: The Bull Terriërs - De Sukkels

Toen de rook om ons hoofd was verdwenen
(na revisie van de historische feiten) 

Maandagavond is nooit het meest inspirerende tijdstip om een dartwedstrijd te moeten gooien, maar als het dan tóch ergens moet dan is café The Corner wel een gezellige plek om dat te doen. Misschien had de eigenaar het beter ‘Away from the Corner’ kunnen noemen, want het ligt enige meters van de hoek verwijderd. Alsof alle verwijzingen naar de voorloper van de oude Corner uitgewist dienden te worden. Het is een fraai bruinen lokaliteit met een prachtige bar. Arundsoog had dat al snel gezien – hij was er ook niet meer weg te slaan. Noodgedwongen, want waar hij verwacht had in een rookvrije dartruimte te stappen, zat de tegenstander zich ten volle genoeg te doen aan allerhande nicotineversnaperingen.

Als slachtoffer van de COPD – en dan gaat het niet om misdragingen van de ‘Crooked Oak Police Department’, maar om ‘Chronic Obstructive Pulmonary Disease’, of - gewoontjes gezegd - een longpatiënt, heeft sigarettenrook hetzelfde effect op hem als op een kanarie in een gasrijke kolenmijn. Niet goed, dus.

Het betekent dat Arundsoog al last krijgt van zijn longen wanneer zijn lieftallige gade Ineke in de badkamer wat al te enthousiast is met de deobus. Laat staan wanneer hij wordt ontvangen door een club wellustig rokende darters. Dus, terwijl wij boven puntjes aan het sprokkelen waren, hield Arundsoog beneden aan de bar audiëntie: hij was er toch, dus kon hij net zo goed iets te drinken nemen. Het verging hem daar beneden in ieder geval beter dan ons.

Voor we het wisten stonden we vier nul achter. De goedlachse Ger van de Bull Terriërs had ‘Angstgegner’ Ron weten te ontlopen en korte metten gemaakt met de Greenman, die – ondanks de magie van het burgemeesterssigaartje – nooit in zijn spel kwam. Ron had daarvoor al zijn partij vergooid. De de tactics boden ogenschijnlijk ook al een troosteloos uitzicht; hier zit bij ons in het tweede deel van het seizoen toch al de nodige sleet op.

Het anders zo robuuste koppel van de Greenman en Ron zette de lijn van hun inidividuele prestatie vlot voort en moesten het hoofd buigen in de eerste tactic. De opkomst van een voor de Duvel niet vervaarde Scribent deed de hoop weer opleven: met gezwinde spoed werden de twee bullterriërs onder de tafel geschopt. De Captain en de Webmasterd herhaalden dat kunstje, maar helaas konden ze hun tweede tactic dan weer net niet voor de poorten van de hel wegslepen.

Het koningsnummer, de bierronde, wonnen we gelukkig nog. Zo konden we ons verdriet in ieder geval nog op kosten van de tegenstander verwerken.

Uitslagen:
De Munt: 3 - 0
Greenman: 3 - 0
Webmasterd: 3 - 1
De Neef: 3 - 0
De Munt/Greenman: 2 - 0
De Munt/VanGes: 0 - 2
De Neef/Webmasterd: 0 - 2
De Neef/Webmasterd: 2 - 1
Bierronde: wullie (De Munt gooit D16)

Het witte bruggetje (vervolg)

De wedstrijd tegen The Bandites, of eigenlijk ongeacht in welk team Jaap Batist speelt, staat van oudsher in het teken van het witte bruggetje. Het witte bruggetje, officieël benoemd tot beschermd stadsgezicht, is de brug die door vele fietsende en wandelende vreewijkers als Short-cut gebruikt wordt om van de ene kant naar de andere kant van het lieflijke tuindorp te geraken.

Zoals bekend mocht van Ges in zijn jonge jeugdjaren niet over het witte bruggetje omdat aan de andere kant van het witte bruggetje “De Schrik Van Vreewijk” woonde. Toen van Ges een grote jongen was geworden, kwam hij “De Schrik Van Vreewijk”  weer tegen maar nu in zijn hoedanigheid als wedstrijdsecretaris van de RDO en achteraf bleek dat hij helemaal niet zo kwaadaardig was als altijd beweerd werd. Steevast wordt dan ook in de singles de zgn. “Battle of Vreewijk” gespeeld en steevast trekt van Ges aan het kortste eind waaruit blijkt dat van Ges 40 jaar later, toch nog steeds doodsbang van Jaap is.

Bij gebrek aan De Munt, die de volgende morgen vroeg op moest om gleuven te vullen, beet de captain himself het spits af. Ondanks zijn gebruikelijke warming-up met de jongens van de repro kon De Neef het tegen Leo niet bolwerken. De Greenman speelde niet op zijn best maar Bernard had nog meer last van dubbel trubbel dan hij en zo werd de stand gelijk getrokken. De Webmasterd mocht Claude bekampen en zag de 1e leg aan zijn neus voorbij gaan, de 2e leg kwam de Webmasterd als een komeet uit de startblokken. Het ietwat lawaaiig publiek aan de bar werd plotseling overstemd door een luid: ONEHUNDREDANDEIGHTY!! en zag een uitbundig juichend stel Sukkels, waarbij A3 uiteraard de meest uitbundige was. De eerstvolgende pijl was wederom Triple 20 en van Ges, die deze partij mocht schrijven, dacht even dat ie een 9-dart finish ging gooien. De 5e pijl belandde echter in de enkele twintig, zoals ook de 6e en zo kon er wederom een ton worden afgeschreven. Als snel was deze leg een prooi voor de Webmasterd en was Claude ervan overtuigd dat er met de Webmasterd niet te sollen was. Met o.a. 2x 140 en 85 nam hij afstand van A3 die met die 180 zijn kruit verschoten had en zo ging de partij met 1-3 naar de bandieten. Van Ges mocht in “De Battle of Vreewijk” trachten gelijk te maken, maar kon niet uitgooien en moest in Jaap zijn meerdere erkennen.

Voor de koppels hield de Captain vast aan het motto: 'never change a losing team' en zo begonnen De Neef & van Ges de tactic’s tegen Claude & Jaap. De deze keuze juist was bleek uit de volledig kansloze nederlaag die volgde. Het koningskoppel Greenman & Webmasterd mochten het vervolgens laten zien tegen Claude & Jaap, maar deden dat niet en zo stonden we op een onoverbrugbare 1 – 5 achterstand. Onderhand was de moed en de Urthel Saisonnière (Urthel Saisonnière is een frisse doordrinker van 6% met een stevige 'bite' ) bij de Neef & van Ges in de schoenen gezonken en ook tegen Leo & Marcel hadden zij niets in te brengen.

Wat er dit seizoen met ons aan de hand is tijdens de bierronde is voer voor psychologen. Hoe vaak we de laatste weken ook niet zeggen: 'Slechter als dit kan niet.', telkens weer blijkt dat het wel kan. In zijn 3e beurt tijdens de bierronde gooide van Ges met 70 de, op dat moment, hoogste score terwijl we in 10 beurten ervoor niet boven de 45 waren uitgekomen. De Neef deed nog ’n duit in het zakje door er, geheel onverwacht, een 125 uit te persen maar met door ons nog ’n heleboel punten te gaan, gingen de Bandieten ook met de bierronde aan de haal, namen we nog maar een biertje en begon Jaap aan zijn 2e krat Spa Blauw.

Claude nam afscheid met de woorden “Tot volgend seizoen.” waarop van Ges antwoordde: 'Dat denk ik niet.'
'Hoezo?' zei Claude.
'Nou', zei van Ges, 'als je je single met 3-0 van Jaap verliest dan kan je maar beter mee stoppen, of niet soms?'. Waarin Claude hem gelijk gaf.

De komende twee weken zijn we vrij om onze wonden te likken en ons te beraden hoe we dat degradatiespook moeten bestrijden (Damocles komt er ook al aan met dat zwaard).

Uitslagen:
De Neef - Leo: 1 - 3
Greenman - Bernard: 3 - 2
Webmasterd - Claude: 1 - 3
Battle of Vreewijk: 0 - 3
De Neef/Van Ges - Claude/Jaap: 0 - 2
Greenman/Webmasterd - Claude/Jaap: 1 - 2
Greenman/Webmasterd - Leo/Bernard: 2 - 0
De Neef/Van Ges - Leo/Marcel: 0 - 2
Bierronde: zullie

Volgende wedstrijd: maandag 7 maart a.s. uit tegen The Bullterriërs

Een warm onthaal – met ‘slaapradio’

 Als de Desperado’s ons in slaap wilde sussen om zo de overwinning binnen te slepen, dan is dat gedeeltelijk gelukt. Ron mag dan wel eens een ‘lounge lizard’ zijn – thuis, op de bank hangend naar zijn favoriete band kijkend -, de temperatuur in het nieuwe darthok in The Oldtimer had veel weg van een Zweeds zweethok. Alleen lagen hier geen mooie Zweedse dames in badhanddoeken gedrapeerd op houten banken langs de kant. Hier hingen dartborden en de tegenstanders waren van het andere geslacht.

Ron was al meteen aangedaan. Door de hitte én door ‘slaapradio’. Afgezien van een enkel lekker nummer, had de muziek – in ieder geval in de singles – een nogal narcoleptisch effect op De Sukkels. Ron presteerde het zelfs om negen en vijf te gooien! Alleen de Webmasterd wist zich aan de ellende te onttrekken en kon een puntje binnenslepen. En dan te bedenken dat in de eigenlijke kroeg, waar de fraai getatoeëerde Mo achter de bar de scepter zwaaide, alleen maar de harde jongens klonken waar Ron en de Captain zo dol op waren. Een rondje bier halen was een verademing: het bracht verkoeling en een vleug goeie muziek.

Gelukkig werden we bij de tactics héél even wakker. Ron en de Captain wisten met de eerste pot aan de haal te gaan. De Webmasterd, toch al wat jaartjes aan het darten, stond meteen al als een Ierse setter te springen om daarna te beginnen. “Misschien wil je gaan ingooien, maar je kan nog even gaan zitten hoor” zei de Captain. Langzaam begon het te gloren: de uitspelende partij blijft staan. Ron en de Captain konden het fraaie begin geen vervolg geven. Sjef en de Webmasterd – eindelijk mocht hij gooien – beten ook behoorlijk van zich af. Maar ook zij wisten slechts één tactic te pakken en wij dus maar twee punten. En dat ondanks een barrage aan bullen, zowel van de Webmasterd als van Ron.

De entree van de jarige Scribent als supporter verhoogde in ieder geval de sfeer. Maar helaas, zijn aanwezigheid wist ons niet tot grote daden te inspireren in de bierronde. Zelfs dát ene puntje was ons niet gegund. Maaaaar, …wel gezellig hoor.

Uitslagen:
Mike - De Munt: 3 - 0
Tomasz - De Neef: 3 - 0
Toni - Webmasterd: 2 - 3
Michel L. - Sjef: 3 - 0
Mike/Michel S - De Munt/De Neef: 1 - 2
Tomasz/Toni - De Munt/De Neef: 2 - 0
Tomasz/Toni - Sjef/Webmasterd: 1 - 2
Mike/Michel S. - Sjef/Webmasterd: 2 - 0
Bierronde: zullie

Was getekend: de Neef

Hebbie nog snacks?

Een stormachtige wind weerhield De Sukkels er niet van om te gaan darten. De Munt was zijn haar kwijtgeraakt en het haar van de Webmasterd zat aardig door de war. Daar kwam het stormachtige geluid van de aanwezige (aangeschoten) klanten nog bij. Het aantal decibellen oversteeg zelfs de muziek. Bijna dreigde het dezelfde kant op te gaan als tegen De Spektakels...

De Munt trok zich daar niets van aan en wist de dubbels weer goed te raken. Bij wijze van hoge uitzondering wist hij geen Ton van Ron (of hoger) te produceren. Maar de overwinning telt des te meer. De Greenman gooide tegen zijn naamgenoot, maar afgezien van een 140-er, kon hij verder geen potten breken. En dus was de stand weer gelijk. Sjef gooide voor wat hij waard was, maar moest helaas het onderspit delven. Aan de webmasterd dus de schone taak om de stand weer gelijk te trekken. Hij gaf de schuld aan zijn schouder, maar wist op het beslissende moment de dubbel niet te raken. En ja, dan verlies je dus. En zo gingen we met een 1-3 achterstand de tactics in.

Ondertussen hadden de tegenstanders wel trek gekregen. 'Worden hier geen snacks geserveerd?', kreeg de webmasterd te horen. De schaal met nootjes was door Lou bij ons neergezet en niet bij de tegenstander. Maar we waren gul en de nootjes verhuisden naar de andere tafel. Toen Lou gevraagd werd waar de snacks bleven, zei hij dat de tegenstanders niet moesten 'zeuren'. Maar toch kwam hij later met een portie bitterballen over de brug. Iedereen weer blij.

De Munt en de Greenman kweten zich goed van hun taak in de eerste tactics en zetten de Madhousers met 2-0 aan de kant. Sjef en de Webmasterd wisten voor de verandering beide tactics in hun voordeel te beslissen, maar dit ging niet zonder slag of stoot. De bullenking kweet zich van zijn taak door op de beslissende momenten toe te slaan. Dit onder toeziend oog van de Scribent die zich als toeschouwer had aangemeld. De laatste tactics zou ons dan een voorsprong op moeten leveren. De bitterballen deden hun werk bij de tegenstander, die meer triples wisten te raken dan de Munt en de Greenman. En zo was de stand weer gelijk en moest de bierronde de beslissing brengen.

Hierin namen de tegenstanders al gauw een voorsprong, ondanks de ton van Ron. Maar de Madhousers konden maar niet uitgooien en wij slopen dichterbij. Totdat er nog 121 op het bord stond. 'Nooit gemist', dacht de webmasterd. T17, die zat er in. De Munt souffleerde: 'Twintig en dan dubbele bull'. Maar de webmasterd gooide T20. 'Dubbel 5.' fluisterde de Munt. Maar de webmasterd gooide D12... Bijzonder jammer. Toch kwamen beide teams meerdere malen aan uitgooien toe totdat ze het genoeg vonden en D1 uitgooiden. In ieder geval hebben we er weer 4 puntjes bij zodat we nu weer boven de rode streep staan.

Uitslagen:
De Munt - Jan: 3 - 1
Greenman - René: 1 - 3
Sjef - Maarten: 1 - 3
Webmasterd - Huib: 1 - 3
De Munt/Greenman - Jan/René: 2 - 0
Sjef/Webmasterd - Jan/René: 2 - 1
Sjef/Webmasterd - Maarten/Huib: 2 - 1
De Munt/Greenman - Maarten/Huib: 1 - 2
Bierronde: zullie

Geen dozen maar kratten!

Waar in de jaren 90, toen wat nu Café De Spiegel is The Dutch Maid Bar (en het thuishonk van De Sukkels) was, de kratten limonade opgeslagen stonden, is nu plaats gemaakt voor ’n tweetal tuinbanken waar de firma Hartman jaloers op zou zijn, en de plek waar eens de befaamde bank stond is nu vervormd tot een plek met tafel en stoelen. Op de plaats waar indertijd de niet spelende darters c.q. supporters ’n plaatsje vonden staat tegenwoordig een muur van Heineken kratten.

Voor Murdock een uitgelezen plaats om zijn agressie te kunnen botvieren ware het niet dat hij op tijd gewaarschuwd werd door zijn mede-Sukkels. Murdock, dat zijn kratten hoor, geen dozen!

Insiders weten dat Murdock bij tijd en wijle geen deuk in ’n pakkie boter gooit en dan uit woede wel ’n deuk in ’n (verhuis)doos weet te slaan, outsiders weten dat nu dus ook.

Wat ook veranderd was, was het lawaai in de dartroom. Waar vroeger, op verzoek, de boxen in de dartroom uitgeschakeld konden worden, zijn ze tegenwoordig geheel verdwenen en zit er zelfs een deur tussen de dartroom en de bar, zodat deze tot een nagenoeg geluiddichte kamer kan worden omgetoverd. Als je dat gewend bent, begrijpen wij dat je gillend gek wordt als er tijdens een potje darten ’n Shanty-koor ’n Duitse schlager inzet, hadden we dat toen maar geweten.

Niet geheel ongebruikelijk was het De Munt die als eerste het strijdperk betrad en dit, eveneens niet geheel ongebruikelijk, als winnaar verliet. Dit keer, in tegenstelling tot vorige week, werden de dubbels rap gevonden en had Cees niets in te brengen. Murdock had, naar eigen zeggen, met 3-0 kunnen winnen, maar wist de dubbels niet te raken en verloor met 3-1. Van Ges wist maar net het bord te raken dus over dubbels of triples hebben we het maar helemaal niet. De Webmasterd was gelukkig wel op dreef en trok de stand weer gelijk.

Zoals nostalgie vorige week hoogtij vierde in de vorm van een bezoek van de man met de rozen, zo herleefden oude tijden ook deze week tijdens de tactic’s. Het indertijd beroemde c.q. beruchte koppel De Munt & van Ges was in ere hersteld en als vanouds wisten zij hun faam waar te maken. Zowel Sebastiaan & Ricarda als Cees & Tom beten in het stof en zo namen De Sukkels de leiding. Helaas ging door een tactische onoplettendheid de volgende tac-tic verloren maar de laatste partij was ’n prooi voor Murdock en de Webmasterd en met de overwinning reeds op zak begonnen we de bierronde.

Dit keer hadden we niet de Ton van Ron maar de Ton van Dick, oftewel een dikke ton, welke ons aan een ruime voorsprong hielp en van Ges de ruimte gaf om tops over te laten voor De Munt met de woorden: één pijl is genoeg. De Munt begreep het en gooide dan ook direct de deur in het slot oftewel de pijl in de dubbel top en zo lieten wij en De Spektakels en het degradatiespook onze hielen zien.

Uitslagen:
Cees - De Munt: 0 - 3
Sebastiaan - Murdock: 3 - 1
Tom - Van Ges: 3 - 0
Ricarda - Webmasterd: 1 - 3
Sebastiaan/Ricarda - De Munt/Van Ges: 1 - 2
Cees/Tom - De Munt/Van Ges: 0 - 2
Cees/Tom - Murdock/Webmasterd: 2 - 0
Sebastiaan/Ricarda - Murdock/Webmasterd: 1 - 2
Bierronde: wullie (De Munt gooit Tops uit)

Volgende wedstrijd: vrijdag 4 februari (op jacht naar het linker rijtje): De Sukkels – Madhouse

Was getekend: de Scribent

Hebbie ook tulpen?

Toen wij in de jaren 90 (waar blijft de tijd) onze thuiswedstrijden speelden in Café De Buurman werd het café op vrijdagavond steevast bezocht door verkoper van rozen die waarschijnlijk het idee had dat als je én te laat én bezopen thuis komt, dit wel goed kan maken met een roos (of een bos rozen voor de kapitaalkrachtigen). Steevast was,  bij ‘s man’s binnenkomst, de vraag van van Ges: "Hebbie ook tulpen?" Helaas voor van Ges heeft de man nooit aan zijn wens kunnen voldoen.

Terwijl van Ges (net als in de jaren 90) samen met De Munt de koppel tac-tic’s speelde zei de Munt: "Hé, daar heb je je vriend." Van Ges draaide zich om en wie staat daar? Een man met een enorme bos rozen in zijn armen. De rest laat zich raden, maar, voor diegenen die en in de buurman niet bij waren, “HEBBIE OOK TULPEN”? en weer was het antwoord: "Nee". Al schuddebuikend is het verdomd lastig je pijlen het bord in te krijgen maar gelukkig was de concentratie snel herwonnen en werd er verder gespeeld.

Om bij het begin te beginnen; De Munt had aan Marco een geduchte tegenstander, kreeg kansen genoeg om z’n dubbels te gooien maar deed dit één keer te weinig en zo ging Marco met de zege aan de haal. De Greenman gooide voor geen meter (had al zijn kruit verschoten bij die 124 finish tegen The A-Team) maar wist wel op tijd de dubbels te raken en trok de stand in evenwicht. Van Ges, die de eerste twee partijen geschreven had en al sinds jaar en dag als vierde speelt, dacht even te gaan zitten maar moest onverwacht als derde aan de bak. Zonder een gedegen mentale voorbereiding wist van Ges de dubbels niet te raken (de triples trouwens ook niet) en zo zette Rosita de Arabieren weer op voorsprong. De Webmasterd wist zijn normale niveau wel te bereiken, liet Peet met 3-0 kansloos en zorgde voor ’n gelijke stand.

Ook de tac-tic’s werden gelijkmatig verdeeld, zowel Greenman & Webmasterd als De Munt & van Ges wonnen en verloren er één en zo ging de bierronde de beslissing brengen.

Waar wij toch twee keer het seizoen hebben afgesloten als bierrondekampioenen zo lijkt het er nu op dat wij van de AA (Altijd Alcohol) zijn overgestapt naar De Blauwe Knoop. Iedere week zeggen we weer: "Slechter kan het niet", maar de harde cijfers op het scorebord wezen anders uit. Geen Ton van Ron, geen afzwaaiers in de Triple 18 maar schamele scores van 5, 7 en 11 en dan red je het niet tegen AraBIEREN die natuurlijk wel bier lusten.

Uitslagen:
De Munt - Marco: 2 - 3
Greenman - René: 3 - 0
Scribent - Rosita: 1 - 3
Webmasterd - Peet: 3 - 0
Greenman/Webmasterd - Marco/René: 1 - 2
De Munt/Scribent - Marco/Ed: 1 - 2
De Munt/Scribent - Rosita/Peet: 2 - 0
Greenman/Webmasterd - John/Peett: 2 - 1
Bierronde: zullie

Volgende wedstrijd; woensdag 26 januari 2011: Spektakels – De Sukkels in Café De Spiegel, v.h. The Dutch Maid Bar

Was getekend: de Scribent

When the going gets tough, the Greenman gets rough

Nee, de maandagavonden zijn niet voor ons weggelegd. Nadat in het tot rookhok omgebouwde Hof van Jericho de dames van de Bitches, onderaan, ons met een 7-2 nederlaag huiswaarts stuurde, deed het A-team, bovenaan, hetzelfde. Gelukkig hebben we de Greenman. Eén glorieus moment van inspiratie leverde hem de worp van de avond op. Rekenen is misschien niet zijn sterkste punt, een vaste hand heeft hij wel. En, zoetgevooisd ingefluisterd door Ron – De Munt - prikte hij de bierronde uit: een 124 finish!

Ron had zelf al een duit in het zakje gedaan met eentje van 114. Echter, de man met de meest verwarrende ‘handshake’ van het Rotterdamse dartcircuit, Carlos, gooide simpelweg sneller zijn dubbels. Zo liep Ron dus tegen zijn eerste nederlaag van het seizoen aan. De rest van de singles hadden meer weg van sparringpartijtjes dan dat sprake was van een wedstrijd. De tactics brachten ook al niet de nodige respijt.

De Captain moest hier verstek laten gaan. De roep van de soulmuziek was sterker. Maar, voor de tweede helft van de avond was de Webmasterd opgetrommeld. Na eerst wat volwassenen de fijne kneepjes van Word te hebben bijgebracht, was hij op de fiets gesprongen om zich met gezwinde spoed naar ’t Landje te begeven. Hijgend kon hij nog getuige zijn van de Greenman en De Munt bij hun geslaagde poging het eerste puntje van de avond binnen te halen. Sjef en de Webmasterd konden niet echt potten breken in de volgende 2 tactics. Veelal was het een kwestie van 'net niet'. Of, om met Sjef te spreken: "Pech."

De bierronde begon dus met een 7-1 achterstand en moest maar gewonnen worden. De schijnvertoning van de week daarvoor werd ruimschoots overvleugeld. De 'ton van Ron' werd node gemist, maar de overige teamleden compenseerden dit manco ruim. Met scores van 84, 83 en 109 - 2x T18 + single 1, dat verzin je niet - bewees de Webmasterd het nut van fietsen voor een gunstig scoreverloop. De tegenstanders gooiden met 6 man, wat hun concentratie danig verstoorde. Het leverde ons zelfs een voorsprong van 200 punten op! Een ongekende luxe... Maar zie daar, het degradatiespook verscheen ineens macaber grijnzend in de deuropening. Wij gooiden plots wat minder en de voorsprong slonk zienderogen. Totdat De Munt met een score van 99 de 124 voor de Greenman klaarzette. Die dacht: “Nooit gemist!” En ja hoor, met de eerste pijl T20. De Munt souffleerde de Greenman: “Nu T16”. Ook raak! En weer souffleerde De Munt: “En nú D8!” En ook die vloog er in!! Een prachtige apotheose van de avond. Iedereen blij, zeker wij. De tegenstander iets minder natuurlijk, maar de felicitaties van hun kant waren welgemeend!

Uitslagen:
De Munt: 3 - 1
Greenman: 3 - 1
Sjef: 3 - 0
De Neef: 3 - 0
De Munt/Greenman: 2 - 1
De Munt/Greenman: 1 - 2
Sjef/Webmasterd: 2 - 0
Sjef/Webmasterd: 2 - 0
Bierronde: wullie (Greenman gooit 124(!!) uit)

De Opiumkit

“Er wordt hier meer gerookt dan tijdens happy hour in ’n Afghaanse opiumkit”  luidde de tekst van de SMS die de captain naar Arundsoog stuurde.

Arundsoog, die de laatste maanden Sukkelt met zijn luchtwegen en daardoor regelmatig niet wedstrijdfit is, zou de wedstrijd tegen The Bitches met zijn aanwezigheid opvrolijken, maar moest op het laatste moment, in ademnood verkerend, afzeggen.

In tegenstelling tot wat het gezegde verkondigt, kreeg de thuisblijver wel degelijk gelijk, voor iemand met astmatische bronchitus en/of COPD staat ’n bezoekje aan 'Het Hof Van Jericho' gelijk aan een poging tot zelfmoord. Ook de muziek droeg niets bij aan verhoging van de sfeer; waar wij als muziekliefhebbers rekenden op hits als; “Smoke on the water”, “Smoke gets in your eyes” en Boudewijn de Groot’s “Als de rook om je hoofd is verdwenen” werden wij, met uitzondering van één U2 lied, opgezadeld met monotoon dreunende bassen en electronische drums. Zangers/zangeressen en gitaristen worden in 'Het Hof van Jericho' duidelijk niet het hof gemaakt. Om deze ambiance nu de schuld te geven van ons belabberd presteren gaat te ver, maar het mag duidelijk zijn dat wij Sukkels ons er absoluut niet thuis voelden.

Terwijl op big screen de finale van het PDC WK te zien was en de heren Anderson en Lewis ons het goede voorbeeld gaven, begon De Munt voortvarend en zette met 3-0 Jolanda aan de kant. Miranda (S) nam wraak door De Neef met dezelfde cijfers te verslaan. Sjefke leek de man in vorm te zijn en nam, mede door met vier pijlen 132 weg te poetsen, een 0-2 voorsprong. Helaas bleek toen zijn kruit verschoten en gingen de volgende 3 legs naar Miranda (v.d. L). Natasja gunde Van Ges één leg, maar gaf hem in de andere drie legs niet eens de kans om op ’n dubbel te gooien en zo stond er na de singles een 3-1 stand op de sheet.

De 1e TacTic’s partij van De Munt & Sjefke ging ten gevolge van tactisch onbenul onnodig verloren en zo hadden zij in de 2e partij wat goed te maken wat ze vervolgens ook deden. De Neef en van Ges hadden het vizier niet op scherp staan (hadden zij überhaupt wel een vizier bij zich?) en wisten geen potten te breken.

De bierronde was van een dermate laag niveau wat zelfs door De Sukkels zelden is behaald en zodoende moesten wij ook dit punt aan de dames laten. Zo deden De Sukkels hun naam dus, met verve, eer aan en de dames niet, want dat zijn helemaal geen Bitches, die zijn best wel lief. Dat, na de bierronde, de vraag van de captain 'Wil jij nog wat?' door Van Ges werd beantwoord met: 'Ja, FRISSE LUCHT!!!' zegt genoeg en nog nooit in ons 25-jarig bestaan waren wij zo snel na de wedstrijd verdwenen.

Uitslagen: 
Jolanda – De Munt: 0 – 3
Miranda – De Neef: 3 - 0
Miranda – Sjefke: 3 – 2
Natasja – van Ges: 3 – 1
Jolanda & Natasja – De Munt & Sjefke: 2 – 1
Miranda & Miranda - De Munt & Sjefke: 0 – 2
Miranda & Miranda – De Neef & van Ges: 2 – 0
Jolanda & Natasja – De Neef & van Ges: 2 – 1
Bierronde: Zullie

Volgende wedstrijd: Maandag 10 januari 2011 tegen The A-Team.

Was getekend: de Scribent.

Gooien als een Corona - reprise

De Webmasterd gaat binnenkort andere emplooi zoeken: bij de baggeraars van Ballast Nedam. Zijn prestaties – en die van zijn gelegenheidsmaat de Greenman – waren tijdens de koppels tactic waren inderdaad geschikt om rechtstreeks in het gapende ruim van een hopperzuiger te verdwijnen. Niet dat Sjef en de Captain konden bogen op enige daadkracht. Een oprisping daargelaten, zonken ook zij tot aan de neusvleugels in de modder.

Niettemin had Baas Lou van de Promenade er alles aan gedaan een gemoedelijke sfeer te neer te zetten. Het was lekker warm binnen – voor mensen met affiniteit met de tropen – en er was een grote plas aan bockbier beschikbaar. Het grote poculeren kon beginnen! De avond begon ook nog eens voorspoedig. De Greenman zette zijn tanden in het spits. Tegen de blonde schone van de Amateuzes dregde hij de eerste punt binnen, waarna de Webmasterd het kunststukje herhaalde. Sjef benutte zijn kansen niet en luidde het begin van het verval van de avond in. De Captain had geen moeite die lijn door te trekken. Hij trof het niet, vanwege het twijfelachtige genoegen te mogen aantreden tegen de kei van de Amateuzes. Maar hij trof ook de juiste vakjes niet. Geheel in de geest van Hall & Oats’ nummer ‘Man eater’ trok tegenstander Debby alle registers open. Al gauw moest de Captain aan het nummer ‘Steamroller blues’ denken; hij werd simpelweg platgewalst met een paar tonnen en ook nog eens een 180’er, alles na de laatste pijl opgesierd met een hoffelijk hoofs knikje.

De tactics… Ach ja, de tactics.

Gelukkig bleek de bierronde dan wel weer eens een prooi voor de Sukkels. Sjef had de eer om een lekker bokje voor ons te versieren. De dames verdienen trouwens wel een pluim. Ze produceerden enkele memorabele worpen en bewezen niet voor niets hoog inde klassering te staan. Bovendien waren zij zo vriendelijk om voor ons enkele partijen te schrijven.

Uitslagen:
Greenman: 3 - 1
Webmasterd: 3 - 0
Sjefke: 0 - 3
De Neef: 0 - 3
Greenman/Webmasterd: 0 - 2
De Neef/Sjefke: 0 - 2
De Neef/Sjefke: 0 - 2
Greenman/Webmasterd: 0 - 2
Bierronde: wullie (webmasterd gooit D10)

Gooien als een Corona

Wij zullen niet vaak in bier spugen, maar Corona is zoals de Engelsen zeggen ‘like making love in a canoe: fucking close to water’. Afgaande op deze fraaie spreuk is het met onze bierrondes de laatste tijd droevig gesteld. Net als tegen de Indianen de week daarvoor, gingen we afgelopen vrijdag de boot in door net zo slap te gooien als de smaak van bovengenoemd brouwsel.

Als een stel ‘Manolevs’ slingerden we onze pijlen richting het bord, om te constateren dat ze niet in de juiste vakjes verdwenen. Het gevolg: vierhonderd punten achterstand. Dan moet je als tegenstander wel je dubbels driedubbel zien om niet een keertje raak te gooien voordat wij in de buurt komen.

De singles waren ook al niet denderend. De Munt heeft in deze periode het kerstkaartengevoel en dus moest de Captain het spits afbijten. Al won hij voortvarend de eerste leg, zijn worpen waren waardeloos, resulterend in een verliespartij. Het was vervolgens de beurt aan een ander ‘Zwijntje’: Arundsoog. En weer liep het verkeerd af. Hij benam de tegenstander allerminst de adem en kon ook geen tweede adem opbrengen om het tij te keren. De enige die echt goed in de wei kwam was onze Webmasterd. Als altijd gebrand op een goed resultaat, presenteerde hij ons vol trots zijn uitgooi op 32 in zijn eerste leg. Jammer dat hij op 42 stond. Sjef had ook al niet zijn avond. Hij had eerst al opgebeld om te vragen hoe hij moest fietsen – hij stond praktisch voor de deur –, het richtingsgevoel ontging hem ook in zijn single.

Maar in de tactics maakte hij samen met de Captain veel goed. Gezegend met een fijnbesnaard psychologisch inzicht, wist hij het eerste koppel tactisch zo te ontregelen dat zij helemaal niets meer gooiden. Het tweede koppel verdween ook met huid en haar onder de oche. Op papier sterker geacht, lieten Arundsoog en de Webmasterd het vervolgens liggen. Hun partijen waren ongemeen spannend, maar tactisch bleken ze minder onderlegd.

Restte de bierronde. Gelukkig hadden ze geen Corona in huis.

Uitslagen:
De Neef: 3 - 1
Arundsoog: 3 - 1
Webmasterd: 0 - 3
Sjef: 3 - 1
De Neef/Sjef: 0 - 2
De Neef/Sjef: 2 - 0
Arundsoog/Webmasterd: 2 - 1
Arundsoog/Webmasterd: 1 - 2
Bierronde: zullie

De Indianen waren nodig aan Winnetou

"We gaan vanavond een feestje bouwen want we gaan de overwinning vieren", vertelden De Indianen ons tijdens het ingooien. Toen Sukkels Greenman, de Munt en van Ges (op de afgesproken tijd) arriveerden was de dartvloer reeds in beslag genomen door een groep Indianen die nou niet echt voldeed aan het beeld dat je bij de naam Indianen hebt.Waar wij Sukkels een troep roodhuiden verwachtten bleken dit Indianen te zijn van een geheel andere huidskleur. Ook de namen leken niet op wat je van Indianen gewend bent. Rekenend op tegenstanders als Sitting Bull, Schoppende Beer of Gele Vogel werden wij verrast met, niet minder klinkende, namen als Elton, Rambo en Hensely.

De Munt, zwaar geblesseerd na een val van/met zijn fiets een dag ervoor, begon zoals gebruikelijk en won zoals gebruikelijk alhoewel Anthony hem het vuur zwaar aan de schenen legde. De Greenman miste de vorm van de dag maar wist toch aan het langste eind te trekken dankzij dubbel trubbel van Elton en zo waren de eerste twee scalps voor De Sukkels en leek het er op dat het feestje dat de Indianen zichzelf beloofd hadden uitgesteld kon gaan worden. Of de Neef en van Ges nou niet geconcentreerd of overgeconcentreerd waren, ze hadden niet alleen problemen met de dubbels maar ook met de triples en zo verdween de voorsprong als sneeuw voor de zon.

De koppel TacTic’s waarin de Munt en de Greenman acteerden lieten een strijd zien die “De Slag Om Little Bighorn” deed verbleken, maar de Neef en Van Ges gingen tot twee keer toe roemloos ten onder en zo stond de stand weer gelijk.

De bierronde was van het kaliber “zo slecht hebben we de bierronde nog nooit gegooid” en ging geheel terecht naar de Indianen die dan toch ‘n feestje konden gaan bouwen.

Uitslagen 
De Munt – Anthony: 3 – 2
De Greenman – Elton: 3 – 0
De Neef – Rambo: 1 – 3
van Ges – Hensely: 0 – 3
De Munt & De Greenman – Rambo & Hensely:  2 – 1
De Neef & van Ges - Rambo & Hensely:  0 – 2
De Neef & van Ges – Anthony & Elton:  0 – 2
De Munt & De Greenman - Anthony & Elton:  2 – 1
Bier: zullie

Volgende wedstrijd: vrijdag 10 december a.s.  ’t Ackerfietje – De Sukkels in het rustieke Bergschenhoek

De Sperwerpers ‘gezwijnd’

Al jaren gaat het strijden tegen de respectieve nummers één van de ranglijst ons goed af. Zelfs op de hielen gezeten door hordes degradatiespoken met rode lantaarns, is de top niet veilig. Dit keer was het niet anders. Hoewel de gezellig vriendelijke tegenstanders naar eigen zeggen verbaasd waren over hun eerste plek, staan ze voorlopig nog te boek als mogelijk promovendus. Een zware opponent, dus.

De eerste twee ‘Levi’s’, echter, waren een prooi voor ons. Een Ron in goede doen is bijna niet af te stoppen. De Engelse ‘Mustang Sally’ werd daar de dupe van: 0-3. Murdock mopperde weer dat het een lieve lust was, maar ademde eens goed door en haalde de buit binnen. Arund moest tamelijk onverwacht opdraven als vervanger van de Greenman. Die was verwikkeld in een vergadering van zijn werk, waar de Captain ervan uit was gegaan dat hij gewoon zijn rondje mee zou draaien. Helaas kreeg hij een tegenstander die meteen de voet op het gaspedaal zette: voordat hij goed en wel enigszins de goede richting had gevonden kon hij alweer gaan zitten. En aangezien de Captain zelf zijn kunststukje van de vrijdag ervoor niet kon herhalen, gingen beide teams nek-aan-nek de tactics in.

Het gelegenheidsduo van de TNT – Ron/Murdock – lieten het in de eerste partij liggen. Zelfs goed doorademen hielp Murdock niet bij de rampspoed die hem overkwam. Maar in de tweede partij maakten ze alles goed. Het bleek de aanzet voor de ‘storm uit de Zwijndrechtsestraat’. In twee partijen waarbij het zweet de toeschouwers van spanning door de handen stroomde, ‘zwijnden’ zij de koppels van de Sperwerpers. Zo was de winst verzekerd. Het belangrijkste kersje op de taart werd verzorgd door Murdock. De Captain had hem al aangekondigd dat hij het zou zijn die de bierronde uit zou gooien. En zo geschiedde, hoewel zijn medespelers wél een aantal beurten misten op de dubbel om dat ook daadwerkelijk te laten gebeuren.

Uitslagen:
Ron: 0 - 3
Murdock: 1 - 3
Aad: 3 - 0
René: 3 - 0
Ron/Murdock: 2 - 1
Ron/Murdock: 0 - 2
Aad/René: 1 - 2
Aad/René: 0 - 2
Bierronde: wullie (Murdock gooit dubbel 1 uit)

Heb jij geen horloge?

De geplande terugkeer van de gevreesde BVC viel helaas in het water wegens ziekte van B. Prednison en antibiotica hadden hem dusdanig verzwakt dat hij vrijdagmorgen af moest reizen naar zijn lumberjackhutje op de Vrachelse heide om in alle rust aan zijn herstel te kunnen werken. V heeft hem op zaterdag daarbij geholpen door hem krachtvoer te bezorgen in de vorm van een Indische rijsttafel en de verwachting is dat de BVC de eerstvolgende thuiswedstrijd weer topfit binnen de lijnen zal kunnen verschijnen. Sukkels Greenman, De Munt en Webmasterd waren om uiteenlopende redenen ook afwezig zodat we, zoals tegenwoordig gebruikelijk, maar net genoeg Sukkels hadden om de Bullterriërs te bekampen.

Sukkels Murdock en van Ges waren, keurig als het hoort, om 20.00 aanwezig maar De Neef, die als captain toch het goede voorbeeld dient te geven, was in geen velden of wegen te bekennen. Murdock, wiens gezicht naarmate de tijd verstreek steeds meer op onweer ging staan, vroeg zich af: 'Waar blijft die goser nou?' Van Ges dacht het antwoord te weten: 'De Neef zal wel weer een kantoorborrel hebben.' Om 20.15 uur uur, terwijl de tegenstanders reeds de blaren op de vingers hadden van het ingooien, kwam meneer aangezakt.

Murdock: "Heb jij geen horloge, René?" en van Ges: "Alle smoezen zijn reeds verzonnen, Neef".
De Neef: "Nou, ik had een kantoorborrel, keek op mijn horloge en toen was het half acht, later dacht ik: zal ik nog een biertje bestellen of niet?, toen keek ik op mijn horloge en was het ineens 5 over 8."

Tja René, dat heb je nu eenmaal met een klok, die loopt maar door of je nu om 8 uur darten moet of niet. Ook Bullterriër John wachtte met smart op René’s komst want diens pieperdienst ging om kwart voor 11 in. Uiteindelijk werd, om John gewillig te zijn, het speelschema volledig op zijn kop gegooid en werd om half negen gauw begonnen.

Murdock wist Ger te verschalken, De Neef had zijn douchekop thuis gelaten en verraste John en zo stonden De Sukkels onverwacht met 2 – 0 voor. Na twee singles werd overgegaan naar de koppels en kregen we te maken met ’n ontketende John die snel klaar wilde zijn om te kunnen reageren op zijn pieper (die waarschijnlijk op trillen stond want wij hebben geen piep gehoord, maar daar gaat het nou niet over). Zo speelden wij halverwege de avond, bij een 2 – 2 tussenstand reeds de bierronde (welke een prooi werd voor Sjefke die koelbloedig de laatste 11 puntjes wegpoetste).

Het belangrijkste punt was binnen, het bockbier smaakte ons prima  en het leek er sterk op dat De Sukkels hier dik tevreden mee waren. De resterende 4 partijen waren als een graag geziene kluif voor ’n Bullterriër en hoewel Sukkels Murdock & Sjefke ’n heroïsche strijd streden met Ger en Karin, gingen zij allen naar de bloeddorstige tegenstander zodat we slechts een schamele drie puntjes toe kunnen voegen aan ons totaal en het degradatiespook loert.

Volgende wedstrijd: dinsdag 23 november a.s. aanvang 20.00 uur tegen (koploper) De Sperwerpers.

Uitslagen:
Murdock – Ger: 3 – 2
De Neef – John: 3 – 2
Sjefke – Karin: 0 - 3
Van Ges – Chris: 0 – 3
Murdock & Sjefke – John & Karin: 1 – 2
Van Ges & De Neef - John & Karin: 0 - 2
Van Ges & De Neef – Chris & Ger: 0 - 2
Murdock & Sjefke – Chris & Ger: 1 – 2
Bierronde: Wullie (Sjefke gooit 11 uit)

Was getekend: de Scribent

Een wit bruggetje te ver…

Onze Scribent gaat al jaren lang gebukt gaat onder de angst voor het witte bruggetje, hij wil voorkomen dat buurtgenoot Jaap in toorn uitbarst. Voor ons bleek het een denkbeeldig Arnhem (of Waterloo, zo u wilt). Ofschoon Jaap het boegbeeld is van een gezelschap vriendelijke heren, hebben ze nog genoeg venijn in de staart om sterk uit de hoek te komen. Ons bekende krachtduo Ron en de Greenman ondervonden dat tijdens hun eerste tactic-partij, waar zij net niet de vorm behaalden die hen de overwinning zou hebben geschonken. Een 3-2 achterstand, dus. Jaap had in zijn single weliswaar sluw gezellig voor de vuist weg gebabbeld, maar Ron liet zich niet van de wijs brengen. Terwijl de Greenman een 180’er overleefde en uiteindelijk toch de partij naar zich toetrok. Murdock en de Captain lieten weer eens zien dat de dinsdag toch echt te ver van het weekend zit om enig succes te behalen.

De avond verliep verder zoals het betaamt tussen oudere heren: er werd gezellig gepraat onder het genot van een biertje. Helaas hadden de Sukkels dit keer niet de steun van een stel dolle binnenvaartschippers. De resulterende rust brak ze op tijdens de tactics. Daar kon zelfs het bullenkanon de Webmasterd niets aan doen. Maar hij etaleerde wél zijn profetische gaven toen hij verkondigde dat Murdock de bierronde zou gaan uitgooien. Onze mopperkont voegde daad bij woord en had daar maar twee pijlen voor nodig.

Uitslagen:
Jaap - De Munt: 2 - 3
Alex - Murdock: 3 - 1
Lex - Greenman: 1 - 3
Marcel - De Neef: 3 - 0
De Munt/Greenman: 2 - 0
De Munt/Greenman: 0 - 2
De Neef/Murdock: 0 - 2
Murdock/Webmasterd: 1 - 2
Bierronde: wullie (Murdock gooit D8)

Rustig avondje dit keer

Twee weken geleden was ons roemruchte debuut in café De Promenade dat eindigde met een gestaakte wedstrijd dat we in ons 25-jarig bestaan nog niet eerder hadden meegemaakt. De tegenstanders van vanavond zouden in ieder geval niet gaan staken, want die kennen we al vele seizoenen. Gezien de stand op de ranglijst, zou deze wedstrijd in een overwinning moeten (en kunnen) eindigen. Maar hoe anders was de werkelijkheid....

Zoals gebruikelijk trapte De Munt af en liet weinig heel van Tomasz. De overige singels waren weinig spectaculair want die gingen allemaal naar de tegenstander. De webmasterd had dubbel pech want die had èn een 180-er tegen èn een 100-finish van Mike. Maar ja, die heeft al 16 marathons gelopen...

De dubbels waren veel spectaculairder en de bullen vlogen ons dan ook om de oren (en de punten trouwens ook). Het fanatieke clubje meezingers van 2 weken geleden was op vakantie. Het volume van de muziek was erg beschaafd en de snacks waren heerlijk (bedankt Lou en Inge). En The Desperado's hadden hun eigen kanon meegenomen. Die gozer gooide zo hard dat de buren zich nu nog afvragen wat dat getik toch moet zijn geweest de hele avond. Het koningskoppel De Munt en de Greenman moesten alle zeilen bijzetten om beide koppels in een overwinning te kunnen omzetten. De webmasterd die een wedstrijdje met Arundsoog en daarna met Murdock speelde, slaagde daarin helaas niet. Maar dan zouden we de bierronde toch wel moeten kunnen winnen? Maar nee, zelfs dat was ons niet gegund...

Uitslagen:
De Munt - Tomasz: 3 - 0
Greenman - Michel: 1 - 3
Arundsoog - Toni: 1 - 3
Webmasterd - Mike: 1 - 3
De Munt/Greenman - Mike/Kanon: 2 - 1
Arundsoog/Webmasterd - Mike/Kanon: 1 - 2
Murdock/Webmasterd - Tomasz/Toni: 1 - 2
De Munt/Greenman - Tomasz/Toni: 2 - 1
Bierronde: zullie

Van De Nieuwe Pijp naar eetcafé De Promenade (en een spektakel werd het!)

Leuk idee om met een etentje te starten in onze nieuwe locatie. Heerlijke gebakken mosselen met gebakken aardappeltjes en boontjes. Je voelt je er gelijk thuis. Lekker bockbiertje erbij, wat wil je nog meer. De tegenstanders komen wat later, omdat ze aan het stoeien waren met de portier van De Nieuwe Pijp, terwijl captain René ze op meerdere manieren had verwittigd van onze nieuwe locatie.

De wedstrijd gaat gelijk op tot aan de koppels, waarna De Sukkels de leiding nemen. Aan de bar wordt door het plaatselijke shantykoor een Duitse schlager ingezet.  En op dat moment brak er wat bij onze tegenstander, bij deze herrie kon hij zich niet concentreren. Midden in de door ons bijna gewonnen partij gooien ze het pijltje erbij neer. Wij zijn wel wat gewend na een paar jaar lang Ramstein aan te horen in de Slingerick (Ramstein is een Duitse hardrock formatie). Of het koor wat rustiger aan kon doen, werd vriendelijk verzocht. Na overleg werd er toch maar doorgespeeld. Eén van de tegenspelers las het regelement nog maar eens door, pleegde een telefoontje en weg waren ze zonder ons ook maar gedag te zeggen. Of wij hier iets konden doen! Ben benieuwd naar wat er beslist wordt. Ik zou dit team het advies willen meegeven om ook op zoek te gaan naar een nieuwe locatie (bijv. huize Simeon en Anna aan de Dortdsestraatweg hier op zuid).

Uitslagen:
De Munt: 3 - 0
Arundsoog: 0 - 3
Webmasterd: 3 - 1
Sjef: 1 - 3
De Munt/Arundsoog: 2 - 0
Sjef/Webmasterd: 2 - 1
Sjef/Webmasterd: gestaakt bij een 1-1 stand
Arundsoog/Greenman: we zullen het nooit weten
Bierronde: wullie natuurlijk (alhoewel, we zullen het nooit weten)

Was getekend: Arundsoog

Bekeravond om snel te vergeten...

De RDO had bedacht dat wij de voorronde van de beker maar in het verre Berkel moesten spelen. De Greenman was hiervoor, in het kader om zijn naam nu maar eens ècht eer aan te doen, voor de gelegenheid op de fiets gekomen en liet dat de hele avond aan iedereen weten die het maar horen wilde. De webmasterd fungeerde als de Bob en haalde De Neef en De Munt op uit Zuid.

Plaats van handeling was café 't Vierkantje. De weekmarkt was afgelopen, maar waar de viskraam had gestaan, was overduidelijk.... Maar goed, er moest ook nog gedart worden. De dartzaal was in de kelder met een eigen bar(dame). Zoals gebruikelijk beet De Munt het spits af en hij ging gewoon verder waar hij vorig seizoen was gebleven: winnen. Later zou blijken dat hij de spreekwoordelijke eer had gered. De Greenman wist een leg te pakken, maar zijn afwerking liet af en toe wat te wensen over. De webmasterd ging als derde. Maar dat ging baggerslecht. Of het door de (Pepsi) cola kwam? Hij gooide geen meter en wist amper de T20 te raken. Dus hij ging roemloos ten onder. De Neef was als laatste aan de beurt. Hoewel hij wel enkele tonnetjes wist te produceren, was er ook voor hem weinig eer te behalen.

Bij de dubbels speelde ons koningskoppel als eerste. In de eerste partij hadden ze niet veel in te brengen. In de tweede partij werden ze na een 2-0 achterstand opeens wakker en hadden ze de mogelijkheid om de derde leg in 5(!) beurten te beslissen. Dat gebeurde dan niet, maar de leg werd wel gewonnen. Ook de vierde leg was voor De Sukkels. Maar in de 5e in beslissende set was het kruit toch op.... De webmasterd en De Neef hadde in de volgende 2 partijen weinig in te melk te brokkelen. Dus kwam het aan op de bierronde. Dat ging helemaal niet slecht, maar helaas waren zullie beter in de afwerking. En dus gaat deze bekerwedstrijd de annalen in als eentje om ze snel mogelijk te vergeten (net als die van dat andere cluppie uit Zuid...).

Uitslagen:
De Munt: 1 - 3
Greenman: 3 - 0
Webmasterd: 3 - 0
De Neef: 3 - 0
De Munt/Greenman: 3 - 1
De Munt/Greenman: 3 - 2
De Neef/webmasterd: 3 - 0
De Neef/webmasterd: 3 - 0
Bierronde: zulllie