Historie

De oorsprong van Slinger aan de Pols ligt in de struiken. Op een fraaie dag ergens begin jaren ’80, toen de punk langzaamaan plaats ging maken voor de New Wave en menig jongeling hossend op de klanken van bands als Madness een stap verder deden, vonden enkele leden van jongerensociëteit ’t Wereldje een aantal dartborden in de struiken. Waarschijnlijk had een haastige winkeldief ze daar achtergelaten.

De borden hingen al snel aan de wanden van de sociëteit en niet veel later was het idee geboren om een dartteam te beginnen. In 1985 zagen De Sukkels het daglicht. Founding father Rob van Gessele, tegenwoordig de bevlogen captain van ’t Zooitje, had als locatie De Troubadoer gevonden. In deze uitbaterij begon de soms woelige historie van een illuster gezelschap heren, die ooit eens twee seizoenen in de tweede divisie hebben vertoefd, maar de derde prefereren omdat daar hun geliefde tactics wordt gespeeld.
De zwerftocht van De Sukkels vormt een blauwdruk van de verscheidenheid aan darthoreca die Rotterdam Zuid herbergt. Na De Troubadoer gingen de matadoren hun kunsten vertonen in ’t Brandpunt, in de Maretakstraat, een gelegenheid die al snel werd verruild voor het alom bekende Dutch Maid, waar menig dartreputatie is gesneuveld, opgebloeid en weer is gesneuveld (en waar naar verluidt kleine kale mannetjes niet veilig zijn…).

Maar, onder het motto ‘stilstand is achteruitgang’ werd deze dartplek verruild voor het legendarische café De Buurman, het domein van kapitein Ben. Als er ooit een plek een voorbeeld was van de smeltkroes die Rotterdam is, dan was deze kroeg het wel. Jong, oud, Antilliaan, Marokkaan, iedereen kon er komen en onder het genot van knallende rockmuziek tevreden een sigaret met uitheemse grassen roken. En er werd ook nog gedart, niet in de laatste plaats door kapitein Ben zelf.

Hier hadden De Sukkels waarschijnlijk oud kunnen worden, ware het niet dat Ben weer ging varen. Zijn dochter en schoonzoon namen de zaak over, maar met twee kleine kindertjes is het zware cafévak geen kattepis. Dus werd de zaak verkocht aan een dame die niets had met darten en wier clientèle een doorsnede leek te zijn van wat Rotterdam aan onderwereld te bieden had.
Een nieuwe plek werd gespot door captain Rob: Old Reekie (columnist Jan van Staalduinen heeft hier menig whisky mogen wegnippen). Geheel in de Engels/Schotse traditie, waar Rob een buitengewoon zwak voor heeft, was deze gelegenheid echter verre van ideaal voor het bedrijven van de nobele dartsport. Om het nog erger te maken: er ontstond wat wrijving in het team, met als gevolg het uittreden van een van de ‘Oersukkels’, namelijk captain Rob zelf.

En ziedaar: De Losse Pols. De naam is een ingeving van de vader van Oersukkel Ron, die de drinkgewoonten van zijn zoon en zijn maten aardig in de peiling had. De andere Oersukkel, René werd captain. Old Reekie werd al vrij snel verlaten, vanwege de hierboven al gememoreerde dartomstandigheden. Na een korte vrijage met The Subway, werd uiteindelijk de keuze gemaakt voor het paleis van Klaas en Conny, De Slingerick. Hier - waar honden een gouden leven hebben en waar je meer wonderlijke spullen tegenkomt dan in een uitdragerij………………. waar je überhaupt meer spullen tegenkomt dan in een uitdragerij - speelt De Losse Pols nu zijn partijen, onder het fameuze motto: “You win some, you lose most!

In de zomer van 2005 werd de naam dan definitief Slinger aan de Pols. Dit om in lijn te blijven met de naam van het café en een hommage aan onze oude naam.

In de zomer van 2006 regelde De Munt himself prachtige nieuwe shirts! Hieronder staan de matadors in de nieuwe shirts.

 

Wegens de uitbreiding van het aantal teams, had de RDO besloten om het aan begin van het seizoen 2008 - 2009 een vierde divisie in te stellen om zo meer tegemoet te komen aan het zogenaamde 'piramidemodel'. De eerste 6 teams van elke competitie bleven in de derde divisie, de rest zou degraderen. En dus degradeerden wij, zij het maar nèt. In de vierde divisie streden wij vanaf het begin mee met de sterksten om ten slotte op een 4de plaats te eindigen. En dus promotie naar de derde divisie. En wij wonnen het bierrondeklassement (zij het ex equo met De Muppets). Terug naar de derde divisie betekende tevens het afscheid van de naam Slinger aan de Pols. We gaan terug naar onze oeroude naam: De Sukkels. Bovendien werd de speellocatie De Slingerick verruild voor café De Nieuwe Pijp aan de Bree in Rotterdam-Zuid.

In oktober 2010 zeiden wij dit café vaarwel en vanaf dat moment spelen wij onze thuiswedstrijden in café De Promenade. Nadat we in het seizoen 2009 - 2010 net aan het degradatiespook waren ontsnapt, waren we in het seizoen daarna wel de klos. En dus speelden we in het seizoen 2011 - 2012 in divisie 4C. Daarom begaven wij ons in de zomer op de transfermarkt en hebben we 2 nieuwe spelers aangetrokken: Frans Berberich en Fred v.d. Heuvel.